“ÞEHÝTLERÝN SON GÖRDÜÐÜ ALLAH’IN CEMALÝDÝR.”

 

SON GAZÝ HALÝL KOÇ’UN TORUNUNA VASÝYETÝ

 

(Çanakkale merkez Haliloðlu Köyü’nden Halil Koç,Çanakkale savaþlarýnda ,birliði 27. Alay’da Arýburnu bölgesinde ANZAK’lara karþý savaþtý.Top güllelerinin altýnda,bir cehennem ateþi içinde, her zaman ölmeye hazýr bir neferdi… Tüfek ve süngü hücumlarý sýrasýnda hemen hemen tamamýna yakýn arkadaþýný þehit verdi…Ömrünün sonuna kadar ,hep savaþ anýlarýyla yaþadý.)

 

(Arkada fon müziði.Sahnede Halil Dede hasta haliyle yatmaktadýr Ve kýsýk bir sesle inlemektedir. Yanýnda gelini Meryem vardýr.)

 

Gelin Meryem: Baba biþey istiyon mu?

 

Halil Dede:Ah gýzým ah!Son bi kez dünya gözüyle torunumu bi görebilsem…Baþka hiçbiþeycik istemem.

 

(O sýrada kapý çalar ve içeriye oðlu Hacý Hakký girer.)

 

Hacý Hakký:Dýþarýsý pek soðukmuþ. (babasýnýn baþ ucuna oturur.) Baba bugün nasýlsýn?

 

Halil Dede:Çok þükür Allah’a oðlum.Torunuma, Zekeriya’ma haber saldýn mý ne zaman gelecekmiþ?

 

Hacý Hakký:Saldým baba,tez zamanda gelmeye çalýþacakmýþ.Bugün yarýn gelir herhal.

 

Halil Dede:Azrail hanemizi ziyaret etmeden tez zamanda gelir inþallah.

 

Hacý Hakký:O nasýl söz baba,Allah gecinden versin.

 

Halil Dede:Ölümden kaçýlmaz oðul,Ölümden kaçýlmaz..Naparsý n þehitlik bize nasip olmadý.Böyle rahat döþeklerde can teslim etmek çok aðýrýma gidiyor,çok…(ký sa bir sessizlikten sonra)Bu ses de ne Hakký?

 

 

Hacý Halil:Ne sesi baba?!?

 

Halil Dede:Duymuyor musun ,top sesleri kulaklarý çýnlatýyor,yürekleri parçalýyor yine!Aman Allah’ým!(bir anda bir þey görmüþçesine diz üstü dikilir ve kollarýný yana doðru açarak,yüksek sesle.) Aman Allah’ým düþman saldýrýya geçti. Yanýyor ocaklar, yanýyor Çanakkale…(sanki etrafýnda askerleri varmýþ gibi) Sen sað cenaha Hasan Çavuþ...Ýngiliz düþmanýnýn üstüne !...Sen de sol cenaha Abdullah Onbaþý …Anzak üstüne! Haydi Bismillah!.. ..(der ve kendinden geçerek yataðýnýn üstüne yýðýlýverir.)

 

(oðlu babasýna sarýlarak)

 

Hacý Hakký: Gazi baba iyi misin?Baba,baba. ...(nabzýný yoklar)babam öldü Meryem,gazi babam öldü…

(oðlu ve gelini aðlamaya baþlar.Meryem aðlayarak sahneden çýkar ve sahnenin arkasýndan)

 

Meryem:Komþular yetiþin Halil Dede vefat etti.Gazi Dede vefat etti.

 

(Birkaç dakika içerisinde komþular sahneye girerler.bazý larý kendi arasýnda konuþmaktadýr. )

 

Komþu Ali: Baþýnýz sað olsun Hacý Hakký.Allah rahmet eylesin inþallah.

 

Hacý Hakký:Dostlar sað olsun,vatan sað olsun Ali kardeþ.

 

Komþu Mehmet:Cenazeyi yerde komak olmaz.Meryem bacý bana temiz bir bez getir.

 

 (Meryem içeriden bezi getirir ve Gazi Dede’nin çenesini baðlarlar.)

Komþu Ali: Neylersin Hakký gardaþ ölüm, herkesin baþýnda

Kimbilir nerede ,nasýl,kaç yaþýnda?

Bir namazlýk saltanatýn olacak

Taht misali o musalla taþýnda

 

Hacý Hakký:Doðru söylersin be Ali gardaþ.Doðru söylersin de ben babamýn ölümüne deðil son isteðini yerine getiremeyiþime üzülürüm.Dünya gözüyle son bi kez olsun torununu görmek istedi o da nasip olmadý iþte.

 

 (o sýrada kapý çalar.Meryem kapýyý açar.Gelen Zekeriya’dýr.Sahneyi sessizlik kaplar.Meryem hüzünlü bir þekilde Zekeriya’nýn yüzüne bakar ve:)

 

Meryem: (aðlayarak)Hoþ geldin Zekeriya!

 

Zekeriya: Hoþ bulduk. Hayrola ana neden aðlýyorsun?

 

Meryem:Gazi Dede’n az evvel ruhunu Rahman’a teslim etti.

 

( Acýklý bir fon müziði çalar.Zekeriya aðlayarak Gazi Dede’sinin yanýna koþmak ister ,ama sahnedekiler izin vermezler.)

 

Zekeriya: Býrakýn beni son bikez olsun Gazi Dede’mi görmek istiyorum.

 

Komþu Mehmet:Dur oðlum sakin ol,ölenle ölünmez.

 

Zekeriya: Býrakýn beni,býrakýn.

 

(Kalabalýðý yararak dedesinin yanýna koþar ve baþýnda diz çökerek aðlamaya baþlar.)

 

Zekeriya:Dedeciðim …Ben geldim… Torunun Zekeriya…Son nefesine yetiþemedim,hakký ný helal et .Ahirette bana þefaatcý ol nolur…

 

(o esnada dedenin baþý hafif kýpýrdar ve yavaþça gözlerini açar..Herkes þaþkýnlýk içindedir.Torununun yüzüne bir þeyler söylemek istercesine bakar .)

 

Zekeriya:Dedem yaþýyor,dedem yaþýyor!Seni bize ikinci kez baðýþlayan Allah’a þükürler olsun.

 

(Zekeriya yavaþça dedesinin çenesinin baðýný çözer)

 

Halil Dede: (kýsýk sesle) Zekeriya sen mi geldin evladým?

 

Zekeriya: Evet dede ,evet ben geldim… Dedeciðim bana çok  önemli olduðunu söylediðin bir þeyler vardý hani. Onlarý söyleyemeden bizden ayrýldýn diye öyle üzüldüm ki…

 

Halil Dede:Beni iyi dinle evladým.Sizler o þehit arkadaþlarýmýn üzerinde çok kutsal bir vazifede bulunuyorsunuz,… Bir zaman gelecek bu þehit topraklarýnýn üzeri ,gelen ziyaretçileri almayacak…Milletimiz ecdadýný tanýyacak.Sen de bastýðýn yerlere toprak diyerek þuursuzca gezme, iyice taný ecdadýný,bu topraklarda kefensiz yatanlarý….Miletimiz ecdadýný tanýdýðý müddetçe gelecek milletimizin olacak Allah’ýn izniyle.Onun için siz gençlere çok iþler düþüyor.Vatana,ecdada ihanet etmek olmaz oðul.Sonra olmaz dökülen kanlarýn hepsi helal. Þehitlerimizin kanýyla sulanmýþ bu topraklarda þuursuzca dolaþmak olmaz.Allah’ý sevenleri seversen,onlar da seni sever…Onlar seni severse,onlarý seven Allah da seni  sever. Bana Kainatýn Efendisi  geldi kendisiyle görüþtüm:

 

“Çanakkale’ye ziyarete gelenlere benden selam söyle…Onlar benim müjdeme layýk olan insanlardýr…Rablerine çok dualar etsinler…Gelecekte bayraðý tekrar onlar ellerine alacak…En güzel bir þekilde temsil edecekler.”dedi.

 

(o esnada dede bir anda doðrulur ve bir müddet boþluða baktýktan sonra)

 

Halil Dede: (haykýrarak)Aleykü messelam Ya Resulallah, Aleykümesselam Ya Resulallah ..

 

(der ve dede Zekeriya’nýn kollarýna yýðýlýverir.Herkes þaþkýndýr.)

Zekeriya:Dede, dede…Söz veriyorum sana torunun bu topraklarda asla þuursuzca gezmeyecek,verdið iniz emanete ihanet etmeyecek,yurduna alçaklarý hiçbir zaman uðratmayacak. Söz veriyorum dede, söz…

 

(Herkes aðlamaktadýr.Arka fondan bir ses:

 

Arkadaþ!Yurduma alçaklarý uðratma, sakýn .

Siper et gövdeni ,dursun bu hayasýzca akýn.

Doðacaktýr sana va’dettiði günler Hakkýn…

Kim bilir, belki yarýn,belki yarýndan da yakýn.

 

Bastýðýn yerleri “toprak!” diyerek geçme ,taný:

Düþün altýndaki binlerce kefensiz yataný

Sen þehit oðlusun, incitme yazýktýr ,ataný;

Verme ,dünyalarý alsan da ,bu cennet vataný.)

 

(Çanakkale türküsü eþliðinde perde kapanýr.)