|
Dünyanın Bütün Çiçekleri (Şiir):
"Bana çiçek getirin, dünyanın
bütün
çiçeklerini buraya getirin!"
Köy öğretmeni Şefik Sınığ'ın son
sözleri.
Dünyanın bütün çiçeklerini
diyorum
Bütün çiçekleri getirin buraya
Öğrencilerimi getirin, getirin
buraya
Kaya diplerinde açmış çiğdemlere
benzer
Bütün köy çocuklarını getirin
buraya
Son bir ders vereceğim onlara
Son şarkımı söyleyeceğim
Getirin getirin... ve sonra
öleceğim.
Dünyanın bütün çiçeklerini
diyorum
Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum
Kaderleri bana benzeyen
Yalnızlıkta açarlar, kimse
bilmez onları
Geniş ovalarda kaybolur
kokuları...
Yurdumun sevgili ve adsız
çiçekleri
Hepinizi hepinizi istiyorum,
gelin görün beni
Toprağı nasıl örterseniz öylece
örtün beni.
Dünyanın bütün çiçeklerini
diyorum
Afyon ovasında açan haşhaş
çiçeklerini
Bacımın suladığı fesleğenleri
Köy çiçeklerinin hepsini,
hepsini
Avluların pembe entarili
hatmisini
Çoban yastığını, peygamber
çiçeğini de unutmayın.
Aman Isparta güllerini de
unutmayın
Hepsini, hepsini bir anda
koklamak istiyorum.
Getirin, dünyanın bütün
çiçeklerini istiyorum.
Dünyanın bütün çiçeklerini
diyorum.
Ben köy öğretmeniyim, bir
bahçıvanım
Ben bir bahçe suluyordum,
gönlümden
Kimse bilmez, kimse anlamaz
dilimden
Ne güller fışkırır çilelerimden
Kandır, hayattır, emektir, benim
güllerim
Korkmadım, korkmuyorum ölümden
Siz çiçek getirin yalnız, çiçek
getirin.
Dünyanın bütün çiçeklerini
diyorum
Baharda Polatlı kırlarında açan
Güz geldi mi Kopdağına göçen
Yörükler yaylasında Toroslarda
eğleşen.
Muş ovasından, Ağrı eteğinden
Gücenmesin bütün yurt
bahçelerinden
Çiçek getirin, çiçek getirin,
örtün beni
Eğin türkülerinin içine gömün
beni.
Dünyanın bütün çiçeklerini
diyorum
En güzellerini saymadım
çiçeklerin
Çocukları, öğrencilerimi
istiyorum.
Yalnız ve çileli hayatımın
çiçeklerini
Köy okullarında açan, gizli ve
sessiz
O bakımsız, ama kokusu eşsiz
çiçek.
Kimse bilmeyecek, seni beni
kimse bilmeyecek
Seni beni yalnızlık örtecek,
yalnızlık örtecek.
Dünyanın bütün çiçeklerini
diyorum
Ben mezarsız yaşamayı diliyorum
Ölmemek istiyorum, yaşamak
istiyorum.
Yetiştirdiğim bahçe yarıda
kalmasın
Tarümar olmasın istiyorum,
perişan olmasın
Beni bilse bilse çiçekler bilir,
dostlarım
Niçin yaşadığımı ben onlara
söyledim
Çiçeklerde açar benim gizli
arzularım.
Dünyanın bütün çiçeklerini
diyorum
Okulun duvarı çöktü altında
kaldım
Ama ben dünya üstündeyim,
toprakta
Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz
toprakta
Çile çektim, yalnız kaldım, ama
yaşadım
Yurdumun çiçeklenmesi için
daima, yaşadım
Bilir bunu bahçeler, kayalar,
köyler bilir.
Şimdi sustum, örtün beni,
yatırın buraya
Dünyanın bütün çiçeklerini
getirin buraya.
Ceyhun Atuf KANSU
|