Otobiyografi (Öz Yaşam Öyküsü)

Bir kişinin, hayatıyla ilgili dönemleri bütün ilginç yönleriyle geniş şekilde yazmasıyla
oluşan yazılara otobiyografi denir. Otobiyografi için de hâl tercümesi ifadesi kullanılmıştır.

Otobiyografide doğumdan itibaren otobiyografinin yazıldığı ana kadar yaşananlardan anlatmaya değer olanlar yazılır.
Çoğu zaman sanatçı kendisiyle beraber aile büyüklerinden ve sosyal çevresinden, aile
içi durumlarından da söz eder. Edebiyat, sanat, siyaset, spor gibi değişik alanlarda ünlü
bir kişi; diğer insanlarca bilinmeyen yönlerini, başarısını nelere borçlu olduğunu ve nasıl
kazandığını anlatmak amacıyla otobiyografisini yazar.



Otobiyografiler her ne kadar öznel bir anlayışla kaleme alınsa da gerçekler göz ardı
edilmemelidir. Bütün bu iyi niyete rağmen otobiyografiler öznel eserler olarak kabul edilir. Çünkü kişi kendisini anlatmaktadır ve bunu yaparken tarafsız davranamaz.
Roman, hikâye gibi tahkiye kurgusu içerisinde, olay anlatımı üslubuyla kişiyi bir roman kahramanı gibi olayların içindeki konumlarıyla sunan eserlere de “edebî biyografi”
ya da “biyografik roman” denir. Oğuz Atay‘ın “Bir Bilim Adamının Romanı “adlı romanı
da bu türün en iyi örneklerindendir. Yazar bu romanında hocası Mustafa İnan’ı merkez
alarak bir dönemin idealist neslinin hayatını yansıtmıştır.


Biyografi ve Otobiyografi Tarzında Yazılan Eserler
Biyografi ve otobiyografi türü, hikâye ve romanlarda biçim olarak benimsenmiştir. Sanatçılar, bazı hikâyelerinde tanıdıkları kişilerin ya da kendi hayat hikâyelerinden
kesitler sunarak biyografi ve otobiyografi tarzından faydalanmıştır.
Necati Cumalı (Viran Dağlar); Hıfzı Topuz (Gazi ve Fikriye); Ayşe Kulin (Adı
Aylin, Füreya, Köprü, Türkan, Veda-Esir Şehirde Bir Konak); Beşir Ayvazoğlu (Bozgunda Fetih Rüyası); Attilâ İlhan (Allahın Süngüleri-Reis Paşa, Gazi Paşa); Sadık Yalsızuçanlar (Gezgin, Cam ve Elmas, Anka); İskender Pala (Şah ve Sultan); Sinan Yağmur (Aşkın
Gözyaşları) biyografik biçimde yazılmış romanlara örnek olarak gösterilebilir.
Necip Fazıl Kısakürek (Kafa Kâğıdı); Abidin Dino (Kısa Hayat Hikâyem), Aziz
Nesin (Böyle Gelmiş Böyle Gitmez), Şevket Süreyya Aydemir (Suyu Arayan Adam) otobiyografik tarzda yazılmış romanlara örnek olarak gösterilebilir.




Yorum Gönder


Benzer Yazılar


Halk hikâyeleri; gerçek ya da gerçeğe yakın olayların anlatıldığı […]

ciz

Eleştiriler, eleştirmenin tavır ve tutumuna izlenimsel ve nesnel; konularına […]

ciz

Romanın kahramanı Santiago’nun anne ve babası rahip olması için […]

ciz

İntak (Konuşturma): Kişileştirilen varlık veya kavramın konuşturulmasıdır. Dal bir […]

ciz