Teşbih (Benzetme): Aralarında benzerlik ilgisi kurulan varlık veya kavramlardan nitelikçe zayıf olanın, kuvvetli olana benzetilerek anlatılmasıdır.

Teşbihin dört ögesi vardır:
Benzeyen: Özellikçe zayıf olandır. Kendisine benzetilen: Özellikçe güçlü olandır.
Benzetme yönü: Aktarılan özelliktir. Benzetme edatı: Gibi, kadar, sanki vb. kelimelerdir.


“Benzeyen” ve “kendisine benzetilen” asıl ögelerdir. “Benzetme yönü” ve “benzetme edatı” yardımcı ögelerdir. Yardımcı ögeler kullanılmadan da benzetme yapılabilir.
Bin atlı, akınlarda çocuklar gibi şendik
Benzeyen: bin atlı (akıncılar). Kendisine benzetilen: çocuklar.
Benzetme yönü: şen olma. Benzetme edatı: gibi.
Bu benzetmede dört öge de bulunmaktadır.
Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik!
Benzeyen: ordu. Kendisine benzetilen: dev.
Benzetme edatı: gibi.
Bu benzetmede benzetme yönü bulunmamaktadır.


Köyler, ufka dizilen tozlanmış birer resim;
Yollar, köyleri saran eskimiş çerçeveler..
Sabri Esat Siyavuşgil
Benzeyen: köyler, yollar. Kendisine benzetilen: resim, çerçeveler.
Benzetme yönü: tozlanmak, sarmak.
Bu benzetmede benzetme edatı bulunmamaktadır.

Yalın Teşbih (Teşbihibeliğ): Benzeyen ve kendisine benzetilenle yapılan benzetmedir. Bu benzetme türüne güzel benzetme de denir:
Gümüş bir dumanla kapandı her yer
Benzeyen: duman. Kendisine benzetilen: gümüş.
Benzetme yönü ve benzetme edatı kullanılmamıştır.





Yorum Gönder


Benzer Yazılar


İzmir Beydağ ilçesi Cumhuriyet Anadolu Lisesi Türk Dili ve […]

ciz

Konularına Göre Şiir Türleri Lirik Şiir: Aşk, tabiat, özlem, […]

ciz

Ortaöğretimle ilgili 11 Yönetmelik ve 4 Yönerge içeriğinde bulunan […]

ciz